تبليغاتX
حنا

حنا

 

مشقم کن

       و

         عشق را

                   زیبا بنویس

آنگاه فرقی نمی کند

         که قلم تو

                از

                     ساقه نیلوفر باشد

               یا

                        پر کبوتر

 

+ نوشته شده در یکشنبه دهم آبان 1388 10:51 توسط حنا |


 

نمي دانم چگونه آمدم و چگونه خواهم رفت امّا من مي روم . . .

چون تو ميخواهي که بروم . . .

مي روم . . .

    اما نه بي خبر!

  نگاه کن ....

  من کوله بارم را بسته ام!

    گمان نکن که چيزي از دارايي هايم را،

    اين جا، در شهر تو باقي خواهم گذاشت!

    و تو خوب مي داني که همه توشه من چيست :

درد تو!

تازگي که ندارد!

هميشه در دلم بوده!  

ياد تو!

اين آفتاب بي غروب

که سايه به سايه ام بوده!

اشک!

که نشان داغ‌هايش،

هنوز بر دلم باقيست! –

رنج راه!

که سالهاست پيشه ام بوده!

( گر چه گمان نمي کنم که اين بار،

پاهاي تاول زده ام،

خيال همراهيم را داشته باشند!)

مي بيني؟!

تا ديار دوباره تو، راه بسيار است و

کوله بار من سنگين!

...

من با قاب عکس خالي تو چه کنم؟!!

...

يادت مي آيد که مي گفتي پرستوها را دوست داري؟

و من از آن روزها،

چقدر بيهوده کوشيدم

تا شبيه پرستوها شوم!

و چقدر دعا کردم:

. . .

" خدايا!

آيا اگر بنده اي از تو بخواهد که پرستو باشد،

چيز زيادي خواسته است؟!

اگر نه،

پس مرا پرستو کن!!

اگر آري،

پس دلم را از من بگير!! "

. . .

و مهربان خداي من،

نه مرا پرستو کرد و

نه دلم را از من گرفت!!!

و من هنوز در اشتياق همان يک کلام توام،

اگر به جاي پرستو، بگويي که:

عاشق گلهاي بنفشه اي!!!

و اگر نه ...

مي روم ...

اما نه بي خبر!!!

 

+ نوشته شده در سه شنبه پنجم آبان 1388 11:23 توسط حنا |


 

فردا را دوست دارم. چون طعمی دارد که هنوز نچشیده ام ...

دیروز را هم دوست دارم. چون طعم آن هرچه که بوده ، ...

اگر خوب و شیرین، پر از یادها است ...

و اگر تلخ و بد اکنون چندان برجای نیست و تنها یک یاد گنگ است ....

امروز را می پرستم. چون امروز همه زندگی من است.

چــون ....   تــو امـروز من هـسـتـی ....

و هم فردای من خواهی بود ... تو تمام هستی من هسـتـی ..

و  چه زیباست این هسـتـی ....

زیـبـا باش، زیبـا زنـدگـی کن ، زیبا بیندیش ...

زیبـا بخـنـد کـه خـنـده و تبسـم جـلوه زیبائـی ... پروردگارست...

 

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم مهر 1388 10:24 توسط حنا |


 

و بادها ميوزند و چه عاشقانه

باد لباس هاي رنگي درخت را از تنش بيرون مي آورد

تا با هم عاشقانه برقصند و آن گاه است

كه ما حركت باد و درخت را مي‌بينيم !

آسمان شروع به باريدن مي كند و تصور ما اين است كه باران است

در حالي كه آسمان اشك شوق مي‌ريزد

زيرا پيوند عاشقانه باد و درخت او را به وجد مي آورد !

فرشته ها شادي مي‌كنند چون فصل عاشقي شروع مي‌شود

و يك به يك روي ماه را مي‌بوسند و مي‌رقصند آري پاييز فصل زيباييست

و بارانش عاشقانه مي بارد آري پاييز فصل عاشقان دلتنگست

برگها به زمين رسيدند و ما هنوز نمي دانيم پرنده خيال ما

كي به سوي آشيانه خود بر مي گردد !!!

 

+ نوشته شده در یکشنبه نوزدهم مهر 1388 7:23 توسط حنا |


DESIGN BY : reza X

صفحه نخست
پست الکترونیک



نوشته های پیشین

آبان 1388

مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386



پیوندها

دست خيال - آقاي رضواني
حفره - امير مرتضوي
سيروس خان
حزب خر
سکوت شب
نسيبه عزيز
بهار ( سرزمين عشق ).
اسير نگاه تو - g i p s y k i n g
انجمن داستان نويسي - چوک
سکوت دل
آقا رضـا
فرياد سکوت - آقا رضا
سميرا عزيز ( داستان عشق )
اميد عزيز
آقااسماعيل
امير آقا
آقا مهدي
درددل هاي تنهائي
آقا فرشيد
آقاي زاهدي
خبرگزاری انجمن داستانی چوک
ليلا
يه عاشق تنها
سرزمين پدري – مهاجر
شهريار عزيز - خلوتکده تنهايي
معين
جاودانه خواهم ماند؟
صداي عشق
عشق مرده
بامداد سياه
مي فروش
وریا
بامداد نوشته هاي يک معلم
جناب آقاي احمد عسگري


    تعداد بازديدها:

Reza:طراح قالب
POWERED BY: BLOGFA.COM

RSS